Konu: Kalbimin emekliliği.

[gklp35]

Genç kalbim aşkını yaşayamadan, acını yaşadı
Varlığına doyamadan yokluğuna doydu.
Bu aralar fazla yoruldu, bıraktı isyanı
Attı kalemini kâğıdını,
Diyemediklerini bir türlü yazamadı.
Diz çöküp kaldı bıraktığın kaldırımda,
Zaman bu zaman olsa da,
Kalbim hala o noktayı koyduğun noktada.
Ruhum bedenimden bihaber,
Getir be garson bir biraver,
Avuçlarım yukarıda,
Allah’ım bana sabır ver.
Artık an meselesi kalbimin emekliliği,
Çekileceğim en karanlık odamın, en soğuk kösesine,
Dökeceğim en ağır, en tuzlu yaşları önüme,
Özlemeyeceğim hiçbir ışığı, hiçbir sesi,
Şimdiden kara toprağa alıştıracağım kendimi.

                             GÖKALP ÖZENER 27.07.2010